Sekadar menolong

Assalammualaikum ;)

Entry hari ini bukan sekadar emosi. Minggu sudah, sy tidak mempunyai masa untuk melayari internet, facebook mahupun blog. Sy juga tidak ada masa untuk membalas emel CBL dan juga mengambil tahu tentang BBF (wujud lagi ke?)

Minggu sudah, sy teramat sibuk dengan beberapa perkara CBL yang harus diselesaikan sebelum hari khamis. Al-maklumlah, jumaat itu tarikh keramat bagi kebanyakkan pengantin 11.11.11. Hari berikutnya 12 dan 13 merupakan majlis resepsi mereka. Banyak yang harus sy siapkan, lagipun sy bekerja sepenuh masa dan mempunyai beberapa jam di sebelah petang dan malam untuk menyiapkan kerja kahwin mereka. Syukur juga pada hari minggu sebelumnya pada cuti Aidiladha, husben tolong siapkan flower paper. Siapa kata orang bukan seni itu tidak kreatif? HAHA

Berikutan dengan kesibukan sy menyiapkan kerja CBL, Bonda pula sibuk dengan persiapan Hari Anugerah Cemerlang 2011 SK St John (1) KL. Bonda sy GPK di sekolah tersebut. Minggu sebelum Aidiladha, Bonda membawa pulang kad jemputan dan buku program yang digunakan untuk tahun-tahun sebelumnya. Sadis sy melihat. Maaf jika sy katakan kad yang digunakan adalah cetakan 5 thn yang lalu - sangat antik, malahan nama sekolah masih lagi SRK St John 1. Kemudian sy dengan berbesar hati ingin membantu Bonda untuk menghasilkan kad yang baru. Walaupun jadual masih padat, sy masih mempunyai ruang dan masa untuk membantu Bonda.

Ini adalah hasilnya.

Kemudian Bonda meminta sy adjust background pada buku program mereka supaya mendapat design yang sama seperti kad jemputan. Muka hadapan dan belakang buku program juga direka oleh sy, kesinambungan daripada rekabentuk pada kad jemputan.


Sy fikirkan setakat itu sahaja yang sy bantu bantu Bonda tetapi tidak. Bonda membawa pulang buku pelawat yang digunakan sejak 1960, yang ini sangat antik tetapi masih cantik luaran dan dalamannya. Sekali lagi, sy minta izin Bonda untuk menukar penghias muka depan dan design di helaian untuk Datuk Haji Astaman menurunkan tandatangan.

Sy membantu Bonda dengan hati yang ikhlas. Lagipun sy tahu, sebilangan guru di sekolah sana sangat anti dengan Bonda. Seorang daripada mereka yang "gila kuasa" telah berjaya menakluk GPK Hal Ehwal Murid dan Kokurikulum dan hingga ke hari ini (setelah 9 tahun Bonda berkhidmat disana), beliau belum bisa menakluki bahagian Tadbir dan Kurikulum. Susahkan ada orang yang rendah mentaliti di sekolah tetapi gila kuasa seolah beliau sudah memilik phd? Oh ya, beliau memang mempunyai phd iaitu perasaan hasad dengki dengan Bonda.

Sy bukan membukan pekung didada tetapi sy berasa sangat marah apabila ini melibatkan maruah Bonda. Si phd akan cuba sedaya-upaya untuk merosakkan majlis dibawah Bonda dan pengikutnya seramai 4 orang akan mengikut telunjuk si phd. Ini sy berani menyatakan kerana seminggu sebelum majlis, salah seorang daripada mereka iaitu ketua dekorasi/dewan telah memaklumkan pada Bonda bahawa beliau tidak dapat membuat apa-apa kerana kekurangan tenaga pekerja untuk membuat dekorasi.

Bonda sudah mula pusing kepala.

Sebaik sahaja Bonda pulang, Bonda meminta tolong daripada sy. Melihat keadaan Bonda ketika itu, hati anak mana tidak sayu melihat orang lain menindas ibu sendiri? Kalian tegar? Tidak untuk sy. Walau sibuk bagaimana sekalipun, sy akan membantu Bonda. Bonda bilang, "Kalau tidak ada dekroasi, kosong sahajalah dewan."

Sy tidak akan membiarkan perkara seperti ini berlaku. Itu janji sy. Jadi sy tanya Bonda, "Apa yang u nak i buat?"

Kami bersama mengeluarkan idea, brainstorming dan ini hasilnya.

(Maafkan tulisan sy yang cakar ayam)

Kemudian, Pn Ainon dan Pn Ida serta beberapa guru yang bertanggungjawab dengan tugasan yang diberikan, kami menyiapkan dekorasi pentas dan tangga. Skirting yang ada dalam gambar dibawah adalah kain skirting dan scallop yang baru setelah 7 tahun menggunakan kain yang sama seperti belacan.

Ketika mereka sibuk menyiapkan pentas, sy pula menyiapkan walkway. Dengan masa yang agak singkat, sy tidak dapat mencari barang dan apa yang ada di hadapan mata, itu yang sy gunakan seperti papan tanda "Tolong Senyap, Peperiksaan sedang dijalankan" Seperti yang sy bilang, sy akan ambil apa sahaja yang ada dalam stor kecil CBL dan stor kecil sekolah.

Dan berikut adalah hasilnya.


Kemudian, papan di atas pentas dihiasi oleh Pn Ida dan suaminya yang turut membantu kami pada hari Ahad yang lalu.

Ini adalah suasana keseluruhan Majlis pada hari Isnin yang lalu.

Disini ingin sy maklumkan bahawa, niat sy hanya sekadar menolong Bonda, bukan kepada sekolah tetapi kepada Bonda. Sy tidak perlu publisiti untuk menaikkan nama Creative by LYNDA kerana sy percaya rezeki itu datang dari Allah dan dari apa yang telah sy lakukan sy tidak mendapat satu sen dari pihak sekolah dan sy tidak mengharap begitu.

Ada juga yang bercakap belakang seperti, "Ala, kalau dah graphic, memang lah boleh buat semua ini." Untuk makluman cikgu, sy juga seorang pendidik dari jurusan seni tetapi tidak perlu berkata begitu, jika cikgu mahu kreatif seperti sy, mengapa cikgu tidak ambil grafik ketika diploma atau sambung degree pjj dalam bidang grafik?

Ada juga yang bercakap belakang seperti, "Ala, Pn Azimah sahajalah tu nak tunjuk pada kita, anak dia yang buat!" Bonda tidak seperti itu, menjaja cerita "kehebatan" sy dihadapan orang. Kalau betul Bonda mahu menjaja cerita "kehebatan" sy, sudah lama sy minta Bonda hulurkan business card CBL kepada semua jemputan. Apa susah ;)

Ada juga yang bercakap belakang seperti, "Dia rasa cantik ke dia buat belon ni semua?" Bagi sy, kalau apa yang sy buat itu tidak cantik, memang benar kerana dengan 2 hari yang ada, apa yang boleh sy lakukan? Sy bukan perancang majlis. Namun begitu, alhamdulillah Bonda mendapat pujian dari ibubapa ;)

Sebab itu di facebook sy ada menyatakan,

"I rasa I cantik, kalau you rasa I tak cantik, you dengki la tu ;P"

dalam maksud lain adalah;

"I rasa I hebat, kalau you rasa I tak hebat, you dengki la tu ;P"

atau

"I rasa I kreatif, kalau you rasa I tak kreatif, you dengki la tu ;P"

Pendek kata, orang dengki sahaja yang akan menjatuhkan maruah orang lain.

Bonda senyum, hati sy senang ;)